Πατάτα


Το μήλο της γης που «πέφτει» σε κάθε τραπέζι!

Ήρθε από τη Νότια Αμερική στην Ελλάδα και έμεινε για τα καλά! Έχει κάλιο, βιταμίνη C, μαγγάνιο και φυτικές ίνες, αν βέβαια κρατήσετε τη φλούδα της! Είναι τόσες οι συνταγές που δεν ξέρεις τι να πρωτοδιαλέξεις! Πατάτες βραστές, ψητές, γιαχνί, α λα κρεμ, πατατοσαλάτα, γεμιστές, πατατοκεφτέδες και φυσικά τηγανητές που απαιτούν και τη μεγαλύτερη μαεστρία! Γιατί μόνο αν είναι και ξεροψημένες, και τραγανές, και νόστιμες, και χρυσοκίτρινες θα αγαπηθούν από μικρούς και μεγάλους! Την ίδια στιγμή, μπορούν να λιώσουν σε πουρέ για να σταθούν δίπλα σε ένα καλομαγειρεμένο κρεατικό, να χωρέσουν σε ένα πιροσκί ή να δεχτούν να στριμωχτούν σε μια ομελέτα-σφουγγάτο. Φυσικά, καμία από αυτές τις συνταγές δεν μπορεί να ανταγωνισθεί το πιο ταπεινό και αυτοκρατορικό συνάμα γεύμα που είναι οι πατάτες με αυγά! Υπάρχει βέβαια και κάτι που είναι το πιο δύσκολο που μπορείς να κάνεις με μια πατάτα. Είναι το να βρεις κάποιον να μην την τρώει! 

Η συνταγή που προτείνουμε: Σοτέ Πατάτες με Γαρίδες Αρωματισμένες με Κίτρινο Κάρυ

Λεμόνι

 

Κίτρινο, ξινό και απόλυτα γευστικό!

Η λεμονιά μπορεί να είναι κοντούλα και ξινή, μας χαρίζει όμως καρπούς με δυνατή γεύση και άπειρη βιταμίνη C που μπορούν να απογειώσουν κάθε συνταγή. Αν προσπαθήσει κανείς να συμπληρώσει τη φράση: “When life gives you lemons…” θα καταλάβει πόσο τεράστιο υλικό είναι το λεμόνι. Γιατί πολύ απλά, όταν η ζωή μας δίνει λεμόνια, μπορούμε να κάνουμε τα πάντα. Μπορούμε να μαρινάρουμε κρέας, να «ξυπνήσουμε» ένα ψάρι, να δέσουμε μια σούπα αυγολέμονο, να κάνουμε το κοτόπουλο με πατάτες στον φούρνο να ακούγεται σαν μελωδία και φυσικά να φτιάξουμε σπιτική λεμονάδα που δύσκολα θα ξεχάσει κανείς. Ώρα να περάσουμε στο γλυκό! Το λεμόνι είναι το συστατικό για δύο ονειρεμένα γλυκά που μπορεί να δοκιμάσει κανείς: τη διάσημη lemon pie και το ασυναγώνιστο cheesecake λεμόνι. Αν πάλι τα κάνετε όλα αυτά και σας μείνει κανένα λεμόνι, μην τυχόν και το πετάξετε σαν στυμμένη λεμονόκουπα. Το στύβετε σε ένα ποτήρι gin και θαυμάζετε τα αριστουργήματα που δημιουργήσατε! 

Η συνταγή που προτείνουμε: Κέικ Λεμονιού

Ραδίκια

 

Πικρά, αλλά τόσο γευστικά!

Δεν έχει σημασία αν θα είναι άγρια με στενά φύλλα, ήμερα και πλατύφυλλα, ιταλικά, Βρυξελλών ή απλώς σταμναγκάθι. Σημασία έχει ότι όλα έχουν αυτή τη χαρακτηριστική νοστιμάδα που τους χαρίζει η πικρή τους γεύση και τα ξεχωρίζει από τα κοινά χόρτα. Τα ραδίκια ήταν γνωστά στους αρχαίους Έλληνες, Αιγυπτίους και Ρωμαίους με διάφορα ονόματα, όπως κιχόρη ή κιχόριον, ήμερος σέρις, πικρίδα ή ως «ο φίλος του συκωτιού και του στομαχιού» σύμφωνα με τον Γαληνό. Και με το δίκιο του, αφού είναι πλούσια σε βιταμίνη Α και C, σίδηρο, κάλιο και μαγγάνιο.

Δεν πετάμε ποτέ τις ρίζες, αφού εκεί κρύβεται ο θησαυρός τους και πίνουμε το ζουμί τους που θεωρείται βάλσαμο. Μπορούμε να προσφέρουμε τα πιο τρυφερά ωμά ως σαλάτα, να τα βράσουμε και να τα παγώσουμε σε νερό με παγάκια για να μην χάσουν το χρώμα τους και φυσικά να κάνουμε την κλασική συνταγή που απαιτεί μόνο τρία συστατικά: ραδίκια, πατάτες τηγανητές και φέτα.

Η συνταγή που προτείνουμε: Τσιγαριστά Ραδίκια με Γαρίδες